Friendz! De man van de pakketdienst kwam om kwart over één. Dat is nog behoorlijk vroeg in Murphy’s optiek! Maar het regende dus wél... Acht graden buitentemperatuur, stevige wind. Om twee uur ben ik in Waalwijk. Ik heb Peeter’s konijnenbontje voorzien van een extra spinnerblad en wartels gezet tussen de splitringen en de bladen. Kunnen ze meer bewegen. Kijken of het hiermee lukt, veel zal er zeker niet mee gevist zijn in Waalwijk.

Als ik naar de waterkant loop, komt er net een officiële gemeenteman in overall aan. Hij heeft een cementkuip bij zich en een riek. Hij herkent in mij onmiddellijk de waterkenner. “Moeten hier dode karpers liggen!?”, merkt ie vragend-bevestigend op. Ik geef de details van eergisteren. Ze worden dus netjes verwijderd. Keurig.

Ik ga aan de gang. Het bontje werpt lang niet slecht en loopt diep zat als je ’t laat zakken. Maar de spinnerbladen doen niet zoveel. Bovendien zit er donkergroen in het konijn verwerkt en dat lijkt wel érg veel op aangehaakt flap, vind ik. Maar binnen zes worpen...

Maar binnen zes worpen... Snoek!

Niet gek! Geeft de burger weer volop moed. Maar het wordt verder niets. Ook mijn kleintjes-prutslootje geeft geen enkele sjoege! Ik zet er een shadje op om eens te kijken of dat wél in dit verzamelbekken wil werken. Niet dus. Terug naar de auto. Ik pak de buster er maar weer bij. Niets. Na een half uur nog niets. Ja, die regen natuurlijk! De Natuurlijke Snoekremmer...

Ik kom bij een afgesloten vijvertje bij een villa. Heb er al meer gevist, nooit wat gevangen, hoewel het er toch knap piky uitziet. Lekker helder ook. Ik ga gooien en er verschijnt een man voor het raam. Oh wee! Meestal belooft dit niet veel goeds. Daar gaat het raam al open... “Er moet hier een aardige snoek zitten, ik zie ‘m soms zwemmen onder het raam”, zegt de man. Hé, dat is nou leuk. Ik keil de Buster een paar keer tot vlak onder het raam en verdomd hoor, plots de ruk en de gele flits van een snoekenlijf. Mis! Jammer genoeg is de man weer de kamer ingelopen. Maar enkele worpen later klapt ie er vlak onder mijn voeten naast! De snoek! Zeker meegezwommen. Even later volgt ie weer. Het is een zestiger. Ik laat de plug even liggen en start ‘m weer op. Klaps! En los. De volgende worpen zie ik ‘m niet meer, jammer. Ik vis de Buster hoog binnen en laat ‘m even liggen, een paar meter uit de kant. Hij begint langzaam weg te zinken. Whomp! Er bóvenop! En vast.

Snoek op een 'stationaire' plug...

Dit is een van de zeer weinige keren dat ik een snoek op een stationaire plug zag duiken! Klopt wel met de verhalen over jerkbaits. Leuk hoor!

De man is er weer en staat met nog een man en een vrouw uit het inmiddels geopende raam geleund. “Bravo”, “wat een kanjer!”, enfin jullie kennen het en het is steeds heerlijk, waar of niet? Ik ga nog even door. En op dezelfde plaats waar ik de eerste vis loste, zie ik een aardige kolk verschijnen. Er zit er nóg een! En bij de derde of vierde worp klapt ie er op ook. Niet bij de villa, maar weer vlak onder mijn voeten. Deze lijkt een fractie groter, ook erg bruin zoals veel helderwatersnoeken zijn. Het raam opent zich weer en de bewonderende kreten zijn niet van de lucht. Straks word ik binnen genodigd: “sigaartje misschien”, Jeagermeister erbij?, en vertelt u nu eens...”

Ik ga verder in de smalle sloot naast de vijver. En ook daar is het al snel raak.

Snoek! Maar nu in die smalle sloot...

Oké, het zijn echte haringen, maar het blijft leuk. Pas nu bemerk ik dat het al enige tijd gestopt is met regenen! Zou er dan toch echt een verband zijn? Het ziet er wel naar uit. Even later schiet er eentje los. Dat was een betere. Ik krijg deze er niet meer op.

Honderd meter verder: next!

Eerst een misser, maar dan toch weer een snoek...

En even later de volgende losser. Maar het wordt donker en het gaat weer regenen. Ik ga stoppen. Bij het uittrekken van mijn lieslaarzen blijkt meteen dat ik die niet zomaar in de auto kan zetten. Ze zitten ónder de stront! Lekker vegen in het natte gras terwijl je vlagen van die zure derrielucht in je neus krijgt. Getverdemme. M. grijnst.

Tight Lines Folks!

Jan Junge

Bron: Jan Junge
© Onderlijnenvooropzee.com