Heren! We gaan weer eens een keer naar Numansdorp. Lang niet geweest. Het zal me benieuwen of de Buster Jerk het ook hier goed doet. Wanneer ik me niet vergis, wordt er niet erg veel gejerkt in de Numansdorper wateren. De weersvooruitzichten zijn goed. Zuidwester, kracht 5, in de vroege ochtend regenachtig maar snel opklarend, daarna ook zon, temperatuur in de middag een graad of 7, 8. Zéér goed.

Wanneer ik in de auto stap, is de regen al opgehouden. 5 graden in de vroege ochtend is netjes. Ik kom rond half negen op de parkeerplaats in Numansdorp aan en ga gelijk even proberen in de sloot bij de tennisvelden. Na een dozijn worpen al de eerste aanslag, maar mis. Ik krijg ‘m er niet meer op, groot was het in elk geval niet. Maar een goede 100 meter verder: yesss! Nog steeds als een kind zo blij. Ik!

Snoek! Als een kind zo blij...

Ik vis verder naar de vijver. Daar willen er ook nog wel eens een paar liggen, en mooie ook nog. Helaas. Wat er wél ligt, is hondenpoep. Af en toe weet je niet meer waar je moet gaan stáán van de drollen. Ik bel Peter dat ik er ben. Hij komt er aan. Peter gaat vandaag voor het dood-aas. De Koot knikt en bromt begripvolle dingen. Maar eerst moet ik nog even dat gemiste snoekje van daarnet pakken. En daar is ie al!

Snoek. “KLOOTZAK!” roept ie...

Peter gaat naast het schooltje staan om het in ‘het vierkant’ van ouwe Dik te proberen. Die is net ontslagen uit het ziekenhuis en kan z’n eeuwig durende claim op dit stukje water dus niet uitoefenen. Zestig snoeken per winter haalde Dik er wel eens met z’n dode voorns uit. Daar zaten wel de nodige dubbele exemplaren bij, maar toch... En meer dan 10% boven de meter! Ik vis via het kleine slootje langs de weg naar Peet toe. Ik krijg er niet eens wat op. Even over elven krijgt Peet de eerste aanbeet. Langzaam-langzaam tort het snoekdobbertje heen en weer. Sardien hè! Aan een enkele haak! Na een minuut of vijf gaat Peet de lijn strekken en daar gaat de hengel krom...

Peet drilt heel rustig met z’n lichte parabolische stokje. Het is een aardige snoek, maar geen kanjer, zeker niet voor dood-aas.

Peet drilt heel rustig met z'n parabolische stokje...

Dit is ‘m. De snoek is 75 cm en in puike conditie...

Ik gooi me wezenloos met die Buster, maar het is op dit stuk een tikje diep voor dit aasje denk ik. En daar gaat die dood-aas dobber alweer bewegen! Zelfde beeld: rustige dril, kalme snoek. Lijkt wat tegen te vallen in het net, maar op de kant is ie toch mooi wel groter dan de vorige! 78 centimeter! Let op de gedeformeerde buikvin!

Mooie snoek van 78 cm...

En wéér tien minuutjes later...

Deze is ook weer een tikje groter dan de tweede, 88 cm, als dat zo doorgaat, belanden we nog wel bij de metersnoeken...

Ja, van deze dame van... 99 cm! liet de aanbeet maar liefst een kwartier op zich wachten. We begonnen ons al zorgen te maken.

Schitterende snoek van 99 cm!

Twaalf minuten na het terugzetten van de vorige: tadááá! Een echte spitskopsnoek! Hij/zij is 92 cm!

Een echte spitskopsnoek!

Vijf stuks voor de heer Hansler in een uur tijd! Ik krijg de neiging om die Buster Jerk zélf maar in mijn mond te stoppen... Peter is door z’n sardientjes heen. Even thuis een paar uit de vriezer halen. Als ie terug is, ga ik naar m’n auto om van aas te wisselen, een boterham te pakken en een mokje koffie te tappen. Heb ik mijn grote shads thuis laten liggen! Nou ja, dan maar kleine gebruiken. En in hetzelfde prutslootje waar ik vroeger op de ochtend geen beet kreeg vang ik nu vlot een snoekje.

Klein shadje. Gelijk weer snoek...

En enkele worpen later... Zou het komen omdat de zon inmiddels doorgekomen is?

En weer een snoek. Zou het komen omdat...

Wellicht komt het door diezelfde zon, maar de aanbeten op dood aas stoppen nogal abrupt. Helaas komen er geen vangsten op kunstaas voor in de plaats. Althans niet wat mij betreft. Bij Peet ligt dat toch even anders. Die is gestopt met dood-azen en heeft een eigenbouwtje opgezet van geel/rood konijnbont met aangeclipt spinnerblad. Géén bucktailspinner, het dingetje heeft geen as waar het blad om draait, maar is een dwarrelaar als het ware. Peet weekt ‘m naast me in en werpt nog een flink eind met zo’n licht dingetje. Whamp! Daar slaat z’n stok krom! Heeft die kunstenaar er wéér eentje op zitten! En voor kunstaas nog een mooie ook. 73 cm...

Mooie snoek van 73 cm...

Ik mag ook zo’n eigenbouwtje - eigen boutje - gebruiken en krijg even les van Peet. Omhóóg tikken en omlaag laten dwarrelen, niet aan die molen draaien de hele tijd. Whap, weer heeft Peet er eentje op. Goddank een haring, maar ik moet toch haast janken - van de uitjes- . En nee, even geen foto svp...

We gaan het nog even langs de Rijksstraatweg proberen. Het gaat niet erg. Zelfs de mooie verbreding levert niets op, hoewel ik wel een kolkje achter mijn Buster Jerk zie verschijnen. De zon schijnt nog steeds, maar de kracht begint er uit te raken. Peet mompelt iets over dood-aas en ik moedig ‘m aan om het hier toch nog eens te proberen. Er zit hier altijd mooie snoek. De soepele parabool komt weer te voorschijn en een 20 cm sardien wordt aangehaakt. Tegen het bruggetje aan de overkant ermee, een gekende kanjerstek. Ik zet een lepel op. Niets. Dan maar een shadje. Ook niets. De aanbeet op het dood aas valt tegen. Maar na een half uurtje: tik, tik, rommel, rommel, daar gaat het pennetje! Het gaat weer érg, erg traag.

Peet trekt strak...

Het lijkt geen erg grote snoek. Maar alweer: op de kant groeit ie in enkele seconden uit tot een heel behoorlijke vis. 83 centimeter en mooi vet.

Weer zo'n schitterende snoek! 83 cm...

We proberen het nog een half uurtje, maar de fut is er wel een beetje uit bij ons. Op zichzelf heb ik met 4 snoekjes nog niet eens slecht gevangen - kop dicht jongens! -, maar Peter heeft er wel een slachting van gemaakt met z’n éne kleintje en 7 knoepers! Ja natuurlijk: Kootkar gaat voorspelbare dingen zeggen over dood aas vissen, maar hoe vaak pak je zelf helemaal niets Henk! Jank!

In ieder geval een dag vol incidenten en een goede indicatie hoe je als kunstaasvisser over de snoeken heen kunt vissen. “Er zit hier niets.” Hmmm...

Vrijdag niet vissen of in ieder geval weinig, want er moet iets bij ons aan huis bezorgd worden ‘tussen 10 en 2’. Dat wordt dus twéé. Murphy knikt verheerlijkt...

Tight Lines Folks!

Jan Junge

Bron: Jan Junge
© Onderlijnenvooropzee.com