Hallo Mannen! Allereerst de Beste Wensen voor het Nieuwe Jaar natuurlijk. Dat het een béter roofvisjaar mag zijn dan het vorige. Om met dit weer in de boot te stappen, nou nee. Trouwens so wie so kiele kiele om nog te gaan vissen. Maar onze taaie Leidschendammer laat zich niet kennen en we gaan weer naar Reeuwijk. 'S Ochtends krabben als de neten en na 500 meter nog moeten stoppen ook omdat ik niets meer door de voorruit kan zien. De oto-termo staat op min vier...

Om half tien staat Leo al op de afgesproken plek. Hij gaat jerken met de Buster Jerk waar ie vorige keer ook al eerder actie op kreeg. Ik pak een trage Mann’s Stretch, loopt ook mooi ondiep. Na een half uur al komt de gebaarde ex-aannemer op me aflopen. “Mooie verspeeld tussen de takken!” Gelukkig een losschieter, geen lijnbreuk. Er ligt behoorijk wat ijs, maar er is nog best redelijk te vissen. Door de bebouwing en begroeiing wordt de op zich stevige wind goed gebroken, dus erg koud is het niet. Maar het vriest wel: ijsvorming in de ogen! - nee, de hengel-ogen! -. Bij het verwijderen van de bevroren massa breekt de grijzende zuid-hollander zomaar z’n toppie! Eindelijk gebeurt het eens een ander! M. knikt zonder enthousiasme. Gelukkig kan Leo nog prima vissen met de verkorte jerkstok...

We gaan het verderop proberen. De zon is goed doorgekomen en heeft zowaar nog wat kracht ook. En in precies dezelfde baai waar Leo er verleden keer eentje op kreeg is het nu weer raak. Een aardige snoek, lekker dik. 73 cm is ie.

Een aardige snoek, lekker dik. 73 cm is ie...

Er stopt een scooter met een echte dorpeling erop. “Zes pond”, roept ie, daarmee zijn eigen gewicht met 200 pond onderbiedend. Dan begint ie over de hazenjacht, en over de pleurispolitie, over de teringcontrole, over lekkere wijven, over... Kennen jullie dat, eentje met een acute aanval van lullitis. Ik ga maar gauw ergens anders vissen...

En alweer krijgt Leo er eentje op. Mis, maar die Buster die doet toch echt wel wat. Ik pak mijn jerkstok en zet er een Slider op. Mooie actie, maar voorlopig doet ie verder niets. We vissen verder over de drukke polderweg. En wéér pluk ik haast een fietser van z’n rijwiel! “Uitkijke mot je”, spuwt de oude woedend. Gelijk heeft ie. Achter me een kreet. Nou heeft de geslepen Leidschendammer er wéér eentje op! Op zo’n piepklein stukje tussen wat bruggetjes. Ook deze snoek is best dik. Zal misschien de 70 cm net wel of net niet halen.

Ook deze snoek is best dik. 70 cm...?

Van lieverlee zet ik er maar eens een dubbele spinner-met-verenstaart op. We vissen nog anderhalf uur door. Proberen het nog eens in het vruchtbare stukje waar we al eerder vingen. Aan de andere kant van de brug zijn er 2 dood-aas-vissers verschenen. Of zijn het levend-aas-vissers? Ze hebben in elk geval niets. Het loopt tegen drieën en ik ga stopen. Dat doe ik niet snel voor tijd, en ik heb het niet eens koud. Maar ik loop nu iets van zes uur te vissen en ik heb helemaal nog geen schub gezien. Gejaagd wordt er totaal niet. Ook de dood-aas-vissers zijn verdwenen. Gauw bij Bart wat Buster’s aanschaffen.

Niet de nieuwjaars-start zoals je jezelf als ideaal voorstelt, maar helemaal onverwacht komt het niet. Het vervelende is dat het weerbericht voor vrijdag eigenlijk ook rampzalig is. Ik mag al blij zijn als ik de haven uit zou kunnen komen...

De Heren horen er nog van.

Tight Lines,

Jan Junge

Bron: Jan Junge
© Onderlijnenvooropzee.com