Gents! December alweer. Ik heb gelijk weer een nieuwe dubbele pluimspinner bij Fauna gehaald. Dank u wel Sinterklaasje! Maar wat te doen? Het weer is gewoon eh, nou ja, klote! Veel wind, tot en met 5 á 6!, regenachtig, én een lage temperatuur. Eigenlijk zit er niet veel meer op dan wat banjeren in buitenwijken en industrieterreinen, stukjes afgelegen polder enz. De Mark zou nog kunnen, maar ik kan er niet traileren, dan is er nog...

- beetje ver - de Steenbergse Vliet. Of de Binnenmaas. Dan belt Leo onverwachts. Hij zou met den Frits gaan vliegvissen, maar dat gaat niet door. Na enig overleg komen we uit op de ouwe trouwe Binnenmaas. Negen uur, kwart over negen.

Het begint al goed. Het verkeer dat Oosterhout uit moet, staat vast wegens ‘werkzaamheden’. Heeft vast wel in het plaatselijk sufferdje gestaan, maar dat lees ik nooit. De ’werkzaamheden’ lijken zich voorlopig tot niet veel meer dan het afsluiten van een rijstrook te beperken. Om negen uur rijd ik het recreatieoord binnen en belt Leo dat ie op de steiger bij Maasdam klaar staat. Nog even geduld Leo. Het is echt retekoud, maar nog geen regen. Het waait inderdaad hard, dat valt niet mee, maar tegen. De boot glijdt het water in als een..., een..., in een..., eh eh, nou ja, laat ook maar. Volgas naar Leo. Watertemperatuur is 6 graden, ik schat de buitentemperatuur op 4, jekkes. Daar staat de maestro reeds klaar, hengel in de hand. Hij heeft al een tik gehad, dus die hoef ik niet uit te delen...

Ik zet de grote spinner op met 35 gram lood erbij. Trollen. We trollen met de wind mee, terug naar de recreatiehaven. Zelfs in deze relatief comfortabele positie - wind in de rug - is het al smerig koud. We voelen - buiten de kou - voorlopig niets. De haven in, misschien doet de baars wat. En jawel, daar kromt zich de stok van de geroutineerde kunstazer reeds! Da’s geen lullig baarsje. Inderdaad, het is een snoek. Niet groot, maar toch. Het beest heeft een jaap over z’n achterlijf van heb ik jou daar. Aalscholver? Waarschijnlijk wel.

Snoek. Niet groot, maar toch...

Lekkere wond. Aalscholver? Waarschijnlijk wel...

Het merkwaardige is dat deze wond maar aan één kant van het lijf voorkomt, de andere zijde is gaaf!

We vissen gretig verder. Maar nee, baars zit er kennelijk niet. Na een poosje varen we de haven weer uit. Na een meter of 50 krijg ik een duidelijke aanbeet op de spinner. Helaas, los! Het voelde als een middenmaat snoek, niet direct als een kanjer. Maar elke vis is er één...

We varen een eindje richting Oud Beijerland, maar de wind is hier wel erg rauw. We keren om en trollen weer richting steiger. Het begint te regenen. Niet erg hard, maar wel erg nat! En beet krijgen we verder niet. Ik vis nu met een dubbele Rapala ShadRap, ik had er nóg een, want ik wil de baars een kans geven. Niets. We gaan de sloot naar Puttershoek in. Eindelijk wat rust hier. Maar én ondiep én glashelder is geen beste combinatie in dressuurland.

We varen tot in Puttershoek. Geen tikje. Ook geen visser te zien. We slaan af en gaan de kering onderdoor naar het gemaal. In het heldere water staat een flinke snoek te suffen, kop naar de oever gekeerd. We leggen de boot voorzichtig stil en gaan gooien. Leo haakt ‘m zowat in z’n lijf, maar de vis knippert niet eens met z’n ogen. We worden straal genegeerd. Na een tijdje gaat de snoek wat zwemmen en we raken ‘r kwijt. Door naar achteren. We krijgen geen beet. Terug. Nog geen beet. We stommelen terug naar het grote water. Niks. Het begint weer te regenen. Ik laat het woord ‘stoppen’ vallen en Leo grijpt toe als een snoek een aasvisje. Het gas gaat open en in no time liggen we voor de steiger. Dag Leo! Dag Jan! Goede reis Leo! Goede vangst Jan!

Ik trol terug met de grote spinner aan de ene en de ShadRap aan de andere kant. Ik ga nog een paar keer over de plek waar ik de enige aanbeet kreeg. Niets. Nokken. Wanneer ik de haven binnenvaar, stormen twee man de steiger op met kunstaas. Baarzers gis ik. “Heren, dat gaat niets worden!”, laat ik weten. Het zijn niet echt baarzers, ze gaan slagroom kloppen. Dat wil zeggen: bliksemsnel wordt het kunstaas binnengetikt. Groot kunstaas zie ik nu. Het zijn jerkers. Ze zijn eerder weg dan ik.

In de haven te Raamsdonksveer ga ik nog even met een spinner en een shadje aan de gang. Ook hier geen tikje. Nou, da’s me het dagje wel. Lekker thuis opdrogen, glaasje wijn erbij, dekentje over de knieën, kat op schoot, cd’tje van John Coltrane. Misschien doen we het eigenlijk dáár wel voor...

Mijne Heren, Tight Lines!

Jan Junge

Bron: Jan Junge
© Onderlijnenvooropzee.com