Advertenties

Advertenties

Advertenties

Een lome dag in een klein maar comfortabel visbootje op de Noordzee. De zon staat hoog aan de hemel, het is ruim 30 graden en het spiegelgladde water oogt volkomen visloos. De sportvisser werpt zo nu en dan een blik op de geepdobber; hij verwacht echter geen interesse meer voor het stripje vis dat onder de dobber zweeft. Ineens, zonder waarschuwing, staat de wereld op zijn kop: krijsende meeuwen, tientallen visdiefjes die in het water plonzen en een dobber die met een bloedgang wegspeert! Geep? Nee, geen vergissing mogelijk, meters lijn worden van de molen gerost en de gehaakte vis weet van geen ophouden: zonder twijfel makreel! Gedurende korte tijd is de sportvisser getuige van een bende woeste rovers die met een ongelofelijke snelheid jacht maakt op alles wat beweegt.
 
Een dagje zeevissen: zilte lucht, krijsende meeuwen, krabbetjes die in het heldere zeewater zijwaarts over de bodem hobbelen en het immense gevoel van ruimte. Hoewel zeevissen? De sportvisser heeft een lichte karperhengel in zijn hand, tuurt naar een stevige matchdobber en naast hem ligt een grote homp witbrood. Plotseling verschijnen er twee grote, torpedovormige vissen. In het heldere water is te zien dat ze in de bodem beginnen te happen. Na enkele ogenblikken, die zenuwslopend lang duren, heeft één van de vissen de broodvlok ontdekt en na een korte inspectie als 'eetbaar' beoordeeld. De sportvisser zet de haak en vervolgens ontploft het water. Hij heeft het aan de stok met een harder.
 
Het is eind november; er staat een pittige zuidwester, de temperatuur haalt met moeite de vier graden en de regen komt met bakken uit de lucht vallen. Hondenweer dus. Toch is het dringen op het havenhoofd, de gul is gearriveerd! Jonge kabeljauw wordt in de volksmond gul genoemd. Niemand weet echter precies waar de grens tussen kabeljauw en gul ligt. Soms lees je wel eens dat deze 60 cm zou zijn, maar kabeljauwen van ruim 20 pond worden door Nederlandse hengelaars nog steeds voor gul uitgescholden. De kabeljauw is een vis die kan uitgroeien tot respectabele afmetingen. Er zijn ooit kabeljauwen gevangen van meer dan anderhalve meter lang met een gewicht van ruim 80 pond!
 
De eerste warme en zonnige dagen in mei zijn voor de meeste zeevissers aanleiding om in de auto te springen, vol gas naar pier of strekdam te rijden en zo snel mogelijk een dobber voorzien van een stripje verse makreel te lanceren. Zouden ze er al zijn? Meestal wel, want de eerste gepen verschijnen met een beetje geluk al in april langs onze kust. Ingooien, wachten en vaak volgt na een kwartiertje al wat gerommel aan de oppervlakte vlak bij de dobber. En dan ineens, voordat je beseft wat er gebeurt, scheurt de dobber als een speedboot over het water en kan het feest beginnen. Dat kan niets anders zijn dan geep.
 
Een vers gevangen en in olie gebakken schar is voor veel bewoners van de kuststreek het lekkerste wat de zee zo ongeveer te bieden heeft. Toch geldt voor het overgrote deel van visetend Nederland dat het water ze pas in de mond begint te lopen wanneer ze aan tong denken. Iedereen -ook degene die niet vist- heeft wel eens een overheerlijke gebakken tong en een tongrolletje geproefd. Het is dan ook niet vreemd dat de tong een gewaardeerde visserijbuit is. Gelukkig komt de tong ook algemeen langs onze kust voor en valt er met de hengel en wat geluk soms goed tong te vangen.
 
Sportvissers zijn als geen ander in staat vissoorten te herkennen. Toch gaat het bij platvis wel eens een keertje mis. Een lekker dagje strand of wad met als resultaat 15 schollen, is 10 tegen één een lekker dagje met 10 botten. Veel zeehengelaars hebben de neiging om een platvis met rode vlekken voor schol uit te maken. Bot heeft echter op de bovenzijde ook vaak roodachtige vlekken. Hoewel deze vlekken meestal minder fel gekleurd zijn, kunnen we beter gebruik maken van andere kenmerken om deze platvissen uit elkaar te houden. Duidelijk herkenbaar bij de schol is bijvoorbeeld het rijtje benige knobbels dat loopt van het oog tot het begin van de zijlijn. 'Typisch schol' is ook de zeer gladde huid aan de bovenzijde van de vis, die in vergelijking met de huid van schar in beide richtingen glad aanvoelt.
 
Een prachtige dag in januari op de Zuidpier bij IJmuiden. Er staat een zwak windje uit het oosten, het vriest net een graadje en de zon schijnt volop. De pier ziet werkelijk zwart van de hengelaars. Al snel wordt de reden van deze drukte duidelijk: de schar is volop aanwezig! Aan de vangsten is te zien dat schar een echte scholenvis is, bijna iedereen vangt vis en regelmatig zijn de drie haken van de paternoster bezet door deze lichtbruine en iets doorzichtige platvissen.
 
'Was het wat?', zomaar een vraag aan een zeevisser op een parkeerplaats bij Den Oever. 'Niks bijzonders, slechts een stuk of 10 botten', is het antwoord. Toch wel met enige trots laat de hengelaar de grootste exemplaren zien. Onmiskenbaar bot: een wat langwerpige platvis met een groenbruine rug, een rij duidelijk voelbare knobbeltjes langs de zijlijn en hier en daar wat roestbruine vlekken. Opvallend is ook dat de witte buik van een paar vissen hier en daar wat donkere plekken vertoont.
 
De dubbele Grinner maar dan anders is een knoop die gebruikt wordt in de zeehengelsport maar zeer zeker ook bij de binnenwatervisserij toegepast kan worden. Vooral bij het overbruggen van enorme afstanden, waarvoor zware loodgewichten een vereiste zijn, is deze knoop aan te raden. Hij kan toegepast worden bij een verbinding tussen 2 nylon lijnen van ongelijk dikte maar ook om een nylon lijn te verbinden met een Dyneema lijn.
 
De Seaguar knoop is een echte voorslagknoop. Maar wel een bijzondere! Hij is bedacht door een van de medewerkers van de firma Seaguar. Deze firma brengt een fluorocarbon vislijn op de markt en daar moest ook een knoop bij bedacht worden. Ik zou het niet bedenken, maar zij wel en zie de Seaguar knoop is een feit. Fluorocarbon vislijnen zijn de laatste jaren bezig met een enorme opmars. En niet geheel onterecht, het is immers een lijn die in het water zo goed als onzichtbaar is.
 
De Waterknoop is van oorsprong een meervoudig overhandse knoop die veel door bergbeklimmers wordt toegepast. Wij hengelsporters gebruiken hem onder andere als voorslagknoop. Bij voorkeur om 2 nylonlijnen met elkaar te verbinden,  maar er kan meer met de Waterknoop. Je kan ook een zijlijntje in je onderlijn knopen door het bovenste deel van de lijn wat je normaal kort trimt, lang te laten. Het onderste gedeelte wel kort trimmen. Herhaal je deze knoop 3 maal achter elkaar dan heb je een onderlijn met 3 geknoopte dwarrellijnen.
 
De bloedknoop is een vaste favoriet van veel vissers en één van de meest gebruikte visknopen in de sportvisserij. De bloedknoop heeft een vrij hoge knoopsterkte. Een minimum van vijf windingen in elke lijn helpen de knoop om spanning en schokken te absorberen. De bloedknoop is een effectieve knoop om lijnen van gelijke of verschillende diameters aan elkaar te verbinden maar kan ook voor tal van andere verbindingen gebruikt worden. Bij voorkeur wordt de bloedknoop vaak ingezet als voorslagknoop.
 
De hengelsportknoop die je ook onder de namen uni to uni knot en dubbele Uni knoop tegen komt. De dubbele Grinner knoop  is een uitstekende en oersterke knoop binnen de hengelsport waarmee 2 lijnen, eventueel van ongelijke dikte, met elkaar verbonden kunnen worden. Denk hierbij aan nylon - nylon en nylon - gevlochten lijn. In het rijtje van voorslagknopen mag de dubbele Grinnerknoop absoluut niet ontbreken. Persoonlijk vinden wij dit een van de allerbeste knopen om je voorslag te verbinden met de hoofdlijn.
 
De achtknoop (Engels: Figure of eight) zegt het al, is een knoop in de vorm van een 8. Met een enkele lijn kan deze gebruikt worden om sommige afhouders of bijvoorbeeld kralen op de lijn te fixeren. Gebruik je een lus (dubbel geslagen lijn) om deze knoop mee te maken, dan heet deze in het Engels Figure Eight on a Bight. Deze lus kom je veel tegen bovenaan de zelf geknoopte lijntjes. En wil je even simpel 2 vislijnen met elkaar verbinden, dan maak je aan iedere kant een achtknoop en lus je de ene lijn door de andere heen.
 
De Albrightknoop dient om 2 draden van ongelijke dikte met elkaar te verbinden. Denk hierbij aan nylon - nylon of nylon - gevlochten lijn. Leg in het dikke nylon een lus en houd deze vast tussen duim en wijsvinger, Haal de dunne draad door de lus, vervolg deze onder de lus door om hem vervolgens over de lus heen te wikkelen. Vergelijk jouw begin met het 1e plaatje van de Albrightknoop. Ziet dat er anders uit, begin dan gewoon opnieuw. Fietsen leerde je ook niet in 1 dag!
 
Het onderstaande verhaal is in zijn geheel overgenomen uit het sportvisblad Hét Visblad van juli 2007. Dit blad staat iedere maand  barstensvol met allerlei interressante artikelen over de vissport in zijn algemeen. Het beperkt zich niet tot "het zoete" maar geeft ook zeer veel informatie over het zeevissen. Dat laatste is niet zo verwonderlijk met een kei als Ed Stoop, zeevisser in hart en nieren, als werknemer. Hét Visblad is een uitgave van Sportvisserij Nederland. Sportvisserij Nederland behartigt landelijk de belangen van de sportvisserij en Sportvisserij Nederland zorgt ervoor dat sportvissers mogen vissen, dat er vis zit én dat sportvissers kunnen vissen. Klinkt bombastisch, maar de resultaten die zij tot dusver hebben neergezet, mogen er zijn. Zeker de moeite waard om zelf eens een exemplaar van Hét Visblad te kopen of misschien om je erop te abbonneren.