Advertenties

Advertenties

Advertenties

Bijzondere titel voor een zeer bijzonder apparaatje. Dat apparaatje heet Esca. Esca is de naam van het lichtorgaan van de zeeduivel, of “anglerfish”, zoals hij in het Engels genoemd wordt. Esca betekent dus “loklichtje”. Een andere naam voor Esca is “bioluminescentie”. Deze naam is afkomstig van “bios” [Grieks], wat “levend” betekent, en “lumen” [Latijn], wat “licht” betekent. “Levend licht” dus.
 
Tijdens mijn laatste buitenlandse vistrip, afgelopen najaar, in de Boknafjord in Noorwegen werd ik weer eens dagelijks geconfronteerd met het ouder worden. En dan bedoel ik met name mijn ogen. Ik zit namelijk op de grens tussen wel of geen leesbrilletje. Eigenlijk weet ik wel beter, die grens ben ik allang over, maar ja, je wilt er soms gewoon niet aan. Ik heb dus wel een leesbril, maar die heb ik nog lang niet altijd bij me. Zeker niet tijdens het vissen. En al helemaal niet als je met allemaal 'ouwe lullen' aan het vissen bent.
 
Natuurlijk zijn dat over het algemeen de wat zwaardere gestroomlijnde stukken zeevislood om snel op de zeebodem en bij het wrak te kunnen komen. Dit type vislood heeft geen ankers omdat je natuurlijk niet in het wrak vast wil komen te zitten. Dit model, de "Bo-pedo", "Aqua pedo", "Wrak-" of "Makreellood" wordt geleverd door verscheidene hengelsportmerken en winkeliers. Daarnaast is hij ook zelf te gieten met de loodmallen van Do-it, D.C.A. en  Midnight Moon Tackle Import in gewichten van o.a. 340 en 580 gram. Voor de meeste hengelsporters die wel eens een dagje zijn wezen zeevissen op een charterboot geen onbekend artikel want als het tegen zit op een wrakken tochtje,... verspeel je er wel een paar.
 
Loodlifters zijn geen lood, maar zorgen er door hun platte vorm voor dat werplood bij het binnendraaien sneller naar de oppervlakte komt. Dit is vooral belangrijk wanneer je boven, op of over obstakels vist. Toch raken ook onderlijnen met loodlifter nog dikwijls vast aan obstakels, wat het verlies van materiaal alleen maar kostbaarder maakt. Waar sommige zeevissers de loodlifters roemen, zien anderen er daarom geen heil in. Een andere reden waarom van het gebruik van lifters wordt afgezien is dat ze tijdens de worp extra luchtweerstand geven en daardoor de werpafstand verkorten. Daarbij komt dat voor superkrachtige worpen, zoals de pendulum, alleen de allersterkste loodlifters kunnen worden gebruikt.
 
Dit vislood moet wel ontworpen zijn door een hengelsporter.  Dit is niet zomaar een luxe uitvoering van het klapankerlood maar een hele range aan vislood producten onder de naam Gemini Sinker System 100+ waarvan de onderdelen onderling uitwisselbaar zijn. De harde plastic kop waar de stalen ankers in gemonteerd zitten doet  perfect zijn werk. Namelijk de onderlijn en het aas op de zeebodem houden. Zelfs bij een zeer sterke stroming.
 
In de jaren dat er in zowel zee als het binnenwater nog volop paling werd gevangen, was het platte schuiflood met daarachter een speldwartel en wapperlijn populair. Ook werd dit lood gebruikt om vanuit de boot op zee te vissen. Er werd dan vooral achter de boot, oftewel met de stroom mee, gevist. Het voordeel van plat schuiflood is dat het door zijn vorm ook in stromend water redelijk vast op één plaats blijft liggen. Tegenwoordig is het gebruik van dit type lood echter nagenoeg geheel verdrongen door het wartellood.
 
Wartellood - de Nederlandse benaming voor wat de Britten een Arlesey bomb noemen. Je kunt dit zeelood net zoals een kogellood gebruiken. Het heeft als voordeel dat het door zijn vorm verder en zuiverder werpt. Wartellood wordt echter ook gebruikt als schuiflood. Vooraan in het lood zit een tonwartel waaraan een lange wapperlijn kan worden bevestigd. Wartellood is in tegenstelling tot kogellood ook in lichte gewichten verkrijgbaar en daardoor ideaal voor het ultralicht zeevissen met spinhengels op onder meer zeebaars. Let erop dat je je wartellood altijd droog opbergt: natte wartels gaan oxideren en roesten, waarna ze vervolgens af kunnen breken.
 
Het uit Engeland afkomstige breakaway lood wordt in Nederland door zeevissers ook wel klaplood genoemd. En als je goed kijkt, begrijp je ook waarom. De ankers klappen open bij het binnen draaien, wat de weerstand van het zeelood zo goed al teniet doet. Er bestaan verschillende merken en modellen van dit type lood: sommige zijn uitgerust met kralen en andere hebben stukjes plastic op de ankers - die altijd van gehard roestvrij staal zijn.
 
In de wandelgangen wordt dit zeevislood ook wel cannon ball, ballood of rollood genoemd. Die laatste benaming is echter nogal misleidend, want in de praktijk rolt dit lood maar zelden over de zeebodem. In feite sleept het achter de lijn aan. Meestal zijn deze ronde werploodjes voorzien van een tonwartel, die volgens de beweringen voorkomt dat de onderlijn kinkt. Kogellood wordt dikwijls in combinatie met een lange wapperlijn gebruikt tijdens het vissen nabij steenstort op gul, tong en zeebaars. Wedstrijdvissers kiezen vaak voor dit type lood om dichtbij in de branding op botjes te peuteren. Wat werpeigenschappen betreft, legt kogellood het af tegen torpedo-, bom- of granaatvormig lood. 
 
Dyneema is de naam van een super sterke polyetheen vezel. Bij het ontwikkelen ervan kon niemand bevroeden dat Dyneema voor een ware revolutie binnen de hengelsport zou zorgen. En dan met name als we het hebben over vislijnen. Was vroeger alles nylon, monofilament mag ook, tegenwoordig heeft bijna iedere visser wel ergens een molen of reel waarvan de spoel is volgespoeld met Dyneema. Voor wie het nog niet door heeft, Dyneema is binnen de vissport een mooie naam voor "gevlochten lijn". Dyneema vind je onder de merknamen Whiplash, Fireline, Trilene en Aspire. Er zullen er vast nog meer zijn, maar daar kan ik nu even niet opkomen. Rest mij nog te vertellen dat DSM Dyneema in 1979 heeft gepatendeerd en dat vanaf die tijd het product Dyneema veelvuldig wordt toegepast in eindproducten en halffabricaten. De hoge trekkracht bij zeer geringe diameters is een van de allergrootste pluspunten van Dyneema. 
 
Slaat de dressuur ook toe in de zeevisserij? Binnen de karpervisserij is men er allang achter, bedenkt men iets nieuws, dan werkt dat een tijdje maar daarna moet je toch echt weer met iets nieuws komen, wil je ze vangen. Om nou te zeggen dat een karper een olifantengeheugen heeft, wil ik niet beweren, maar feit is wel dat een eenmaal gehaakte karper een volgende keer zeer terughoudend zal zijn met een aanbeet als hij al eens eerder aan iets gehaakt is wat verdacht veel lijkt op hetgeen waarmee jij zit te vissen.
 
Een waarheid als een koe. Immers wie zich niet interesseert voor de onderdelen waarmee een onderlijn is opgebouwd, zal altijd een middenmoter blijven maar nooit een topper. Bijna iedere zeevisser heeft wel eens een klein rond glitterend schijfje gezien op de aaslijn vlakbij de haak maar niet iedere zeevisser weet wat of de functie is van dat hele kleine intrigerende dingetje. Dat schijfje heet nu een sequin. Ook wel lovertje of paillet genoemd. Sequins zijn er in vele maten maar de meest gangbare maten binnen de zeevisserij zijn die van vijf en acht milimeter. De sequin mag dan klein van formaat zijn, zijn rol is groot en zeker niet te verwaarlozen.
 
Alle hengelsporters die wel eens met stripjes aasvis, makreel, zalm of koolvis, vissen herkennen het wel. Keurig en stripje vis gesneden en aan de haak geregen en als de aanbeet iets langer uit blijft als verwacht zie je het heerlijke aasje terug als plumpudding dat onderin de haakbocht hangt. Vis je met hele kleine stukjes aas heb je er niet zo veel last van maar vang je ook minder gauw de o zo geliefde grotere exemplaren.
 
Een goed begin is het betere werk. Het gebeurt bijna altijd als je er niet op voorbereid bent. Na een lange trip richting visvakantie eindelijk uitpakken op de bestemming en dan…? Chips, een seconde later liggen de zorgvuldig tegen de muur geplaatste dure hengels op de grond. Resultaat een oog krom en eentje afgebroken. De meeste vissers die regelmatig aan de waterkant vertoeven hebben wel een rolletje elektra tape in de koffer voor de nodige spoed eisende hulp. Omdat de gemiddelde visvakantie (gelukkig) wat langer duurt kan je ook de gekneusde hengel direct goed repareren. Jeroen van Hengelsport de Egmonden gaf ons een aantal praktische restauratie tips die u daar bij kunnen helpen. 
 
Klinkt dit je bekend in de oren? Je bent aan het bodemvissen, maar al gauw blijkt dat de vis zich in de hogere waterlagen bevindt. Een dobber is geen optie vanwege de stroming. Wat nu? Al eens gedacht aan een aaslift? Hieronder staan 2 varianten uitgebeeld die met enige kennis van zaken heel goed zijn na te maken. Je moet wel want ze zijn [nog] niet te koop via de reguliere vakhandel. Een belangrijk aspect mag ik je niet onthouden. Één van de kanten die in verbinding staan met het wieltje moet open kunnen. En wel om de volgende reden. Je gooit eerst in om met jouw aasaanbieding aan de reguliere onderlijn de vis die op de bodem zit te belagen. Pas als alles keurig strak staat, bevestig je de aaslift en laat deze via de hoofdlijn en het extra gewichtje aan de aaslift naar beneden rollen. Het zal je verbazen wat je met deze bijzondere bijvanger allemaal boven water haalt. Tevens hoef je je geen zorgen te maken of je aas na de ingooi nog wel aan de haak zit. Bij deze aaslift komen er geen krachten vrij die het aas zouden kunnen "verminken" maar rolt het aas vanzelf naar de vis toe.