Zeebaars - Een zomerse krachtpatser!

Dicentrarchus labrax, Zeebaars, Sea Bass, Grouper, Bar, Zackenbarsch, Wolfbarsch, Mero cherne, Spigola, PeriscopigolaEen jaartje of twintig geleden maakten de Nederlandse sportvissers voor het eerst kennis met een zeebaars. Een kennismaking die velen niet gauw zullen vergeten. Een voorzichtig tikje op de top, meteen gevolgd door een enorme timmer, waarbij zelfs de strandhengel met steun en al tegen de vlakte kan gaan. Wat een geweld! En wat een prachtige vis! In die tijd was het vangen van een zeebaars meestal een toevalstreffer en werd er slechts door een kleine groep zeehengelaars gericht op deze supersportvis gevist. Tegenwoordig kan er in de zomer en herfst door iedere hengelaar die wat aandacht besteedt aan techniek en materiaal met een grote kans op succes de zeebaars worden belaagd.

 

De zeebaars is namelijk met een gestage opmars bezig in onze kustwateren. Waar dit door komt, is niet echt duidelijk. Wellicht heeft het te maken met het stijgen van de temperatuur. Vast staat dat deze vissoort zijn leefgebied in noordelijke richting aan het uitbreiden is. Dit leefgebied omvat de Noordzee, de Britse en Ierse kustwateren en de Middellandse Zee.

 

Dicentrarchus labrax, Zeebaars, Sea Bass, Grouper, Bar, Zackenbarsch, Wolfbarsch, Mero cherne, Spigola, PeriscopigolaZeebaars heeft vooral een voorkeur voor rotsen, havenhoofden en strekdammen. Maar ook scheepswrakken die niet te ver uit de kust liggen worden gewaardeerd door dit verre familielid van onze zoetwaterbaars. Schooltjes zeebaars gebruiken dergelijke obstakels als hinderlaag. Nietsvermoedende vissen die langszwemmen, worden in een flits overrompeld. Belangrijke prooivissen zijn bijvoorbeeld zandspiering, smelt en haring. Toch worden ook inktvis, krabben en kreeften niet versmaad.

 

Hoewel de zeebaars als sportvis in populariteit toeneemt, is er vrij weinig bekend over de biologie van deze vissoort. Zo werd lang aangenomen dat de soort die we in onze kustwateren aantreffen zich alleen voortplant langs de Engelse zuidkust. Wel is bekend dat de voortplanting in april en mei plaatsvindt op een diepte van ongeveer 20 meter. Toch worden er in het Nederlandse kustwater steeds meer jonge zeebaarsjes gevangen. Zelfs visjes van nog geen 10 cm. Het is moeilijk te geloven dat deze visjes afkomstig zijn uit de Engelse kustwateren. Er bestaat dan ook een sterk vermoeden dat de zeebaars zich ook in onze kustwateren voortplant. Waar precies is echter nog niet duidelijk.

 

Dicentrarchus labrax, Zeebaars, Sea Bass, Grouper, Bar, Zackenbarsch, Wolfbarsch, Mero cherne, Spigola, PeriscopigolaBij het naderen van de winter verlaat de zeebaars het Nederlandse kustwater om in het warmere water ten zuiden van Engeland en nabij de Franse kust te overwinteren.

 

Zeebaars kunnen wij makkelijk herkennen aan de twee gescheiden rugvinnen, waarvan de voorste acht tot negen scherpe stekels bevat. Verder heeft de zeebaars een duidelijk zichtbare donkere vlek op het kieuwdeksel. Een opvallend kenmerk is ook de kleur: een grijsgroene rug en zilverkleurige flanken. Overigens kunnen we zeebaars ook vrij makkelijk herkennen aan de dril: er zwemmen maar weinig vissoorten in het Nederlandse kustwater die zo woest vechten.

 

Dicentrarchus labrax, Zeebaars, Sea Bass, Grouper, Bar, Zackenbarsch, Wolfbarsch, Mero cherne, Spigola, PeriscopigolaIn ideale omstandigheden kan een zeebaars een meter lang worden en daarbij een pond of 16/17 wegen. De wettelijke minimummaat bedraagt 36 cm. Onbekend maakt onbemind, dat was waarschijnlijk de reden dat er in noordwest Europa lange tijd slechts in beperkte mate commercieel op zeebaars werd gevist. Hooguit werden ze als bijvangst aangevoerd. Dat is echter aan het veranderen. Door steeds grotere schepen, geavanceerdere opsporingsapparatuur, een falend Europees visserijbeleid, onbegrip en botte hebzucht is de zee inmiddels aardig leeggeharkt. De zeebaars leek de dans te ontspringen. Leek, want sinds een aantal jaren worden de overwinteringsgebieden zwaar bevist. Een bevissing die plaats vindt zonder enige kennis van de populatiegrootte van de zeebaars. Laten we daarom maar hopen dat er voor de zeebaars op tijd wel een verantwoord én werkend visserijbeleid wordt ingesteld.

 

Tegenwoordig vist men met de hengel heel gericht op zeebaars. Het is een schitterende sportvis, die geweldig tekeer kan gaan aan de hengel en bovendien voortreffelijk smaakt.

 

Waar en wanneer?

Zeebaars bij de blokkendamDe zeebaars is vrijwel overal te vangen, zelfs in min of meer brak water zoals o.a. de Nieuwe Waterweg. Vissers in de regio Maassluis vangen ze regelmatig. Vooral daar waar steenstort en andere obstakels onder water zijn te vinden en waar het bovendien stevig stroomt, kan de zeebaars worden bevist. Vist men vanaf pieren en havenhoofden, dan heeft men vlak achter de keien en zelfs daartussen de meeste kans en vist men liever vanaf het strand, dan zijn een hoge branding en de vloed de ideale combinatie om vlak langs een golfbreker te vissen. Bekende stekken zijn de paalhoofden op het strand van Dishoek tot Zoutelande, de Slufterdam van de Maasvlakte, de golfbrekers, pieren en havenhoofden van de Zuid- en Noord-Hollandse kust en stranden op en stroomgaten tussen onze Waddeneilanden. Onze zeebaarzen zijn zomergasten, al moet men dat begrip erg ruim nemen, aangezien deze vissoort vaak al in april in ons kustwater verschijnt en pas in november weer verdwijnt naar de overwinteringsplaatsen in minder koud water. Zowel overdag bij donker weer als 's nachts is hij te vangen. Bij obstakels met een flinke stroming is hij bijzonder actief.

 

Hengelmateriaal?

Zeebaars - Goed te vangen aan een plugje!De zeebaars wordt zowel op de klassieke manier met de hengel in de steun en de beaasde onderlijn op de zandbodem bevist, als actief met kunstaas, of met een dobber en het aas onder het zeeoppervlak. Vist men vanaf de kant, dan volstaat de vertrouwde strandhengel van vier tot vijf meter met daarop een sterke en snelle zeemolen. En doet de slip van die molen aan zee zelden dienst, met een flinke zeebaars aan de lijn moet die slip wel degelijk optimaal werken. Steeds meer zeebaarsvissers kiezen echter voor een zware tweehandige spinhengel of karperhengel, met daarop een groot formaat spinmolen, een karper- of lichte zeemolen, gevuld met Dyneema. Bootvissers die op zeebaars vissen kiezen veelal voor boothengels van hooguit 2,75 meter en geschikt voor werpgewichten van maximaal 200 gram. Voor de zogenaamde 'scholenbaars', vissen van hooguit een kilo, kan lichter hengelmateriaal worden gebruikt en er zijn zelfs specialisten die deze vissoort aan de vliegenhengel vangen.

 

Zeebaars - Een super sportvis!Lood en onderlijnen worden eigenlijk alleen voor het 'statisch' zeebaarsvissen in muien, zwinnen en langs golfbrekers gebruikt. Vist men vanaf de kant, dan wordt werplood gebruikt. En vanzelfsprekend is dat in de branding en een kolkende zee altijd ankerlood met stevige ankers. De onderlijn is veelal dezelfde die voor gul wordt gebruikt. Bij voorkeur één met een dikwijls meer dan een meter lange wapperlijn of een jojo en daaraan een vlijmscherpe en moeilijk te buigen haak nr. 1/0 of 2/0. Het gros van de zeebaarsvissers kiest voor donkergekleurde haken en bovendien voor modellen met een middellange steel en een brede korte bocht.

 

Vanaf de boot wordt ook met werplood gevist, maar dat is dan meestal een wartellood met daarachter een lange wapperlijn, die met de stroom mee achter de boot te water wordt gelaten. Kunstaas vraagt vanzelfsprekend niet om speciale onderlijnen, hooguit een stukje staaldraad of dikke lijn boven het kunstaas. En wordt met een dobber gevist, dan hangt daaronder een lange haaklijn, welke eventueel wordt voorzien van enkele loodhagels.

 

Aas?

Zeebaars aan de zager of pier!Zeebaars is een echte rover, die behalve andere vissen ook graag krabben eet. Vooral zachte krab is een perfect aas voor grote baars. Bij het kantvissen met ankerlood en bij het bootvissen met lood en een lange wapperlijn, wordt veelal voor een hele verse zager gekozen. Soms rijgt men die geheel op de haak, maar even vaak wordt deze alleen door de kop aangehaakt, zodat de rest van de zager blijft 'zwemmen' in het stromende water. Zijn de zagers klein, dan kan men er meerdere op de haak prikken, het zogenaamde 'octopusje'. Zeepieren worden in mindere mate genomen.

 

En wie voor kunstaas kiest, kan vele kanten uit. Bekende vangers zijn in ieder geval shads, jigs, twisters en combinaties van die twee, slanke lepels, pilkers en veren. Trolt men met een boot, dan kunnen uiteraard ook pluggen worden gebruikt.

 

 

Bron: Zeehengelsport

© Onderlijnenvooropzee.nl