Wijting - Niet alleen voor de poes!

Merlangus merlangus, Wijting, Whiting, Silver hake, Merlan, Wittling, Merlan, Merlan, Plegonero, MerlanoHet loopt tegen middernacht en de sportvisser staat nu al een paar uurtjes naar de ietwat gebogen hengeltop te staren. De gul lijkt weer eens van de zeebodem te zijn verdwenen. Ineens een korte felle tik op de top. Dé sportvisser wacht op het kenmerkende terugveren van de top. Dat gebeurt echter niet, het blijft bij een serie korte felle rukken. Waarschijnlijk wijting. En inderdaad, hij draait even later een wijting binnen. De volgende worp resulteert meteen wéér in een wijting. Vlug monteert hij een paternoster met wat kleinere haken, vervangt de enorme kluit pieren door een enkel piertje en vermaakt zich tot in de vroege ochtend met het vangen van deze neefjes en nichtjes van de kabeljauw.

 

De wijting komt algemeen voor in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan, de Noord- en de Oostzee. Ook in de Wester- en Oosterschelde is het een veel voorkomende soort. Net als de kabeljauw komt de wijting pas in het koude jaargetijde onder werpbereik. Meestal worden de eerste knappe wijtingen in oktober gevangen en loopt het seizoen in april weer af. Hij meldt zich elk najaar enkele weken eerder in ons kouder wordende kustwater dan zijn grote oom, de kabeljauw of gul. De wijtingen die onze kust bezoeken zijn voornamelijk op jacht naar garnalen. Een periode met ijzige oostenwind en strenge vorst heeft als gevolg dat de garnalen klappertandend het ondiepe water ontvluchten, helaas gevolgd door de wijting.

 

Merlangus merlangus, Wijting, Whiting, Silver hake, Merlan, Wittling, Merlan, Merlan, Plegonero, MerlanoDe wijting is herkenbaar aan zijn groenblauwe rug, de zilverkleurige flanken en het ontbreken van de bekdraad. Verder heeft de wijting in vergelijking met de kabeljauw een wat slankere lichaamsbouw en spitsere kop. Onmiskenbaar is tenslotte de zwarte vlek aan de basis van de borstvin. Wijting kent geen vastomlijnd paaigebied, maar paait in het voorjaar op een groot aantal plaatsen in hun verspreidingsgebied. De eitjes zakken niet naar de bodem, maar blijven zweven. De jonge wijting leeft pelagisch en is dus niet aan de zeebodem gebonden. Hij zoekt vaak de bescherming op van kwallen. Ogenschijnlijk zonder last te hebben van de netelcellen houden ze zich op tussen de tentakels van de kwal. Net als voor veel andere vissoorten is de Waddenzee een zeer belangrijk opgroeigebied voor wijting. Door de intensieve garnalenvisserij op de Waddenzee legt echter veel jonge wijting het loodje. Als de jonge wijting rond de tien centimeter lang is, zoekt hij langzaam de bodem op en gaan bodemorganismen als garnalen een belangrijk deel van de dagelijkse hap uitmaken. Een volwassen wijting eet behalve garnalen ook vis.

 

Wijting kan in optimale omstandigheden zeer oud worden. Er zijn zelfs wijtingen bekend met een leeftijd van boven de 20 jaar. Dergelijke krasse knarren komen dicht in de buurt van de 70 cm. In onze kustwateren vangen we ze helaas niet van dit formaat; een vis van 45 cm geldt al als een specimen. Net als alle andere commercieel beviste vissoorten geldt voor de wijting een wettelijke minimummaat. Deze bedraagt 27 cm.

 

Merlangus merlangus, Wijting, Whiting, Silver hake, Merlan, Wittling, Merlan, Merlan, Plegonero, MerlanoHoe komen we trouwens aan de leeftijd van vissen? Dit gebeurt door het gehoorsteentje uit de kop van de vis te verwijderen, dit steentje door te snijden en vervolgens onder een microscoop de 'jaarringen' te tellen. Deze jaarringen ontstaan doordat vis in de winter minder snel groeit dan in de zomer. De hierdoor ontstane groeiverschillen kunnen vervolgens worden teruggevonden in de verschillende delen van de vis, zoals in de gehoorsteentjes, maar ook in de schubben.

 

De wijting wordt net als de kabeljauw in de Noordzee zwaar overbevist, maar desondanks kan hij nog regelmatig aan de hengel worden gevangen. Wijting heeft de kwalijke naam 'katvis' te zijn maar dat is geheel onterecht. Vers is het een van de allersmakelijkste tafelvissen. Het is bovendien een leuke vis om aan de hengel te vangen, omdat hij al bij een gering formaat flinke stoten op de hengeltop kan geven. Gericht op wijting vissen doet men eigenlijk maar zelden, of het zou tijdens een viswedstrijd moeten zijn. Meestal wordt de soort 's nachts tijdens het vissen op gul gepakt en overdag als de schar het hoofddoel vormt.

 

Waar en wanneer?

Schitterende wijting tijdens het bootvissen!Behalve op de ondergelopen slikken van de Waddenzee, kan overal langs onze kust en in diepere delen van de Ooster- en Westerschelde wijting worden gevangen. Bekende stekken voor deze vissoort zijn Cadzand, Dishoek, Maasvlakte, Calandkanaal, Nieuwe Waterweg, alle Noordzeestranden en hun golfbrekers, de havenhoofden van Scheveningen en IJmuiden en de zeedijk bij Den Helder.

 

Vanaf de kust is de beste vangperiode oktober tot en met december, terwijl april ook nog wel eens wat wijting laat zien. Bootvissers op de Noordzee kunnen hem daarentegen het gehele jaar vangen, al zijn ook voor hen het voor- en najaar de beste perioden voor grove wijting. In diep water kan men de wijting zowel in het donker als overdag vangen. Maar is de zee ondiep en helder, dan vangt men hem voornamelijk in het duister. Zowel tijdens stroming als in stilstaand water kan de wijting actief zijn. Alleen aan een ruwe zee met een hoge branding en aan erg troebel water heeft deze vissoort in tegenstelling tot de gul een hekel.

 

Hengelmateriaal?

Een kneiter van een wijting aan kunstaas!Omdat de wijting meestentijds tot een bijvangst van het gul- en scharvissen wordt gerekend, heeft men er geen speciale hengel voor nodig. Een stevige zeehengel van vier tot vijf meter voor werpgewichten van 125 tot 175 gram voldoet prima. Daarop een snelle werpmolen gevuld met 30/00 of 35/00 nylon of vergelijkbare Dyneemalijn, met daaraan de noodzakelijke voorslag. Omwille van de dikwijls noodzakelijke verre worpen, pieren en andere steenstort waar vanaf men vist en de diepte van het water, kan de soort echter veelal niet al te licht materiaal worden bevist.

 

Men vangt wijting aan zowel een twee- of driehaakspaternoster met afhouders, waarbij rode bezemafhouders met daaraan korte haaklijnen duidelijk favoriet zijn. Ook een onderlijn met een lange wapperlijn is uitstekend te gebruiken. Omdat wijtingen felle rovers zijn en een forse bek met scherpe tandjes hebben, is het verstandig om niet al te kleine haken te kiezen. Nr. 4 en 2 voldoen uitstekend. Vist men met kleinere haken, dan krijgt men wel voortdurend flinke stoten op de hengeltop, maar worden veel aanbeten gemist. Een onderlijn met lood dat over de bodem glijdt of rolt, vangt minder dan een onderlijn die door middel van een ankerlood op zijn plaats blijft. Zelfs als het amper stroomt, is het verstandig om met ankerlood te vissen. Vanaf een boot kan een kogellood uitstekend werken, maar dan vist men met de lijn vaak recht omlaag en tikt men bij elke aanbeet aan.

 

Aas?

Wijting - Niet alleen voor de poes!Wijtingen zijn gulzig en hebben een duidelijke voorkeur voor zeepieren, zagers en reepjes vis, bijvoorbeeld uit een haring of makreel. Ook aan schelpaas kan wijting worden gevangen. Kunstaas, zoals een verenpaternoster vangt op open zee [dus vanaf de boot] soms goed. Wijting scheurt het aas vaak van de haak en daarom dient men zeepieren en zagers goed op de haak te bevestigen en tot over de haakpunt en weerhaak op de haaksteel te rijgen. Wat je ook doet; een zee vol met wijting kost met name de bootvisser veel aas.............

 

Bron: Zeehengelsport

© Onderlijnenvooropzee.nl