Ingenieuze onderlijn voor schar

 

December tot en met februari zijn de maanden waarin het kaf van het koren wordt gescheiden. De vissers door dik en dun zetten alles op alles om optimaal te kunnen profiteren van die zo mooie en uitdagende wintervisserij. Anderen zitten nu -als ik het in voetbaltermen zou mogen uitdrukken- in de winterstop.

 

Voor de die-hards deze 'Clipped Two Hook Flapper Rig'. Er zijn dan ook winkeliers die van de gelegenheid gebruik maken en de winkel voor enkele weken sluiten om naar warmer oorden te vertrekken. De harde kern aan vissers die het niet kan laten om naar zee te trekken, moest de warme kleding dit winterseizoen al vroeg uit de kast halen. De eerste weken van december waren al behoorlijk koud, met zelfs overdag temperaturen van rond of onder het vriespunt. En met een flinke wind is de gevoelstemperatuur, zoals dat zo mooi heet, nog stukken lager. We zitten eerlijk gezegd niet te wachten op een al te strenge winter, want dan zou het zomaar ineens kunnen ophouden met die tot nu toe prima wintervisserij.

 

Vooral wijting was het najaar werkelijk in overvloed aanwezig en ook tot ver in december nog prima vangbaar. Soms toonden deze snelle zwemmers zich zelfs een ware plaag. De snelheid waarmee deze vissen in kennelijk enorme scholen over de bodem raasden, gaven de veel langzamer zwemmende gul en de op hun gemakje in het zand liggende platvis als schar het nakijken. De door ons aangeboden cocktail van vers zeeaas werd in 99% van de gevallen gepakt door een wijting van rond de wettelijke minimummaat van 27 cm. Prachtige visjes, daar niet van, en ook heerlijk om vers te bakken, maar overdaad schaadt en je wilt toch ook wel eens wat anders.

 

De gemiddelde haakmaat voor het vangen van wijting is een nummer 1 of 1/0. En dan kun je proberen om met grotere haken te gaan vissen, naar 4/0 of zelfs 6/0, om daarmee te proberen al te kleine wijting uit te sluiten en wat meer kans te hebben op gul. Er was echter zoveel wijting onder de kust en daarmee kennelijk zoveel voedselnijd, dat selectie via haakmaat niet het gewenste resultaat sorteerde. Voor de wijting leek het slechts een kwestie van de bek nog wat verder te openen. Met die grote haken sluit je echter wel absoluut de vangst van schar uit. Deze platvis heeft een niet al te grote bek en een haak no. 4/0 is echt te veel. Om schar te kunnen vangen, zou je de haakmaat eerder moeten verkleinen en in plaats van een no. 1 moeten kiezen voor een tweetje of zelfs viertje. Ik ben eens gaan snuffelen in wat extra mogelijkheden om deze platvis selectief te belagen en stuitte daarbij op de hieronder afgebeelde bijzondere onderlijn.

 

Anders dan de bot zal een schar zelden of nooit op kniediep water komen om zijn voedsel dicht onder het strand te zoeken. De botvisserij is vaak de specialiteit van vissers die het niet moeten hebben van uitstekende verwerpkunsten. Die categorie visser zie je dan ook minder in de winterperiode, wanneer er immers nauwelijks of geen botten worden gevangen. Om schar te kunnen vangen, moet in de regel meer afstand worden geworpen, tenzij er diep water kort onder de kant bereikbaar is, zoals vanaf enkele havenpieren en staketsels. En om ver te kunnen werpen, dient ook de te gebruiken onderlijn daarvoor geschikt te zijn.

 

Ik ging dus op zoek naar een platvisonderlijntje met uitstekende werpeigenschappen en............ Wij beperken ons hier tot het plaatsen van de onderlijn De rest van het verhaal is namelijk terug te lezen in de Zeehengelsport nr. 1 van januari/februari 2009. Het is geschreven door Sjaak Verhage en komt uit zijn vaste rubriek "Onderlijnen van lezers".

 

Sjaak sluit nog af met de volgende tip: voor een correcte afstelling van de veren, kun je het beste eerst alle benodigheden op de hoofdlijn rijgen -dus ook de haaklijntjes alvast geknoopt- om daarna pas de sleeves op de juiste plekken vast te zetten.

 

Bron: Zeehengelsport nr. 1, januari/februari 2009
© Onderlijnenvooropzee.com